’N BEMARKINGSPLATFORM vir borge. Dít is wat die fees volgens David Kramer geword het.

“Kuns word oorrompel deur die kommersiële. Kyk net na die plakkate in die strate. ’n Mens sien nie plakkate van teaterstukke nie. Orals is plakkate van elke nuwe outjie of meisie wat ’n CD uitgebring het,” het Kramer in ’n onderhoud met Krit gesê.

Kramer, wat gistermiddag die laaste van sy twee vertonings gehou het, sê hy toe hy Journey to Kannaland gekyk het, het doef-doef musiek langsaan só geraas dat hy niks kon hoor wat die ouens op die verhoog doen nie.

“Ander klanke sypel deur die mure en dit raak ’n geveg tussen twee klankbane.

“Hulle moet eerder twee feeste hou - ’n popfees en ’n meer ernstige fees vir kuns.”

Kramer, wat byna elke jaar sedert die begin van die fees hier optree, sê hy stem nie saam met groot name wat van die fees wegbly nie.

“Ons kom hiernatoe en dan is daar geen moeilikheid nie. As die sale vol is, maak jy geld. Dit is duur op toer deesdae. ’n Mens moet vol sale trek om dit die moeite werd te maak.”

Met albei van Kramer se vertonings was die Absa Plein stampvol.

Hy meen die gehoor was te groot om die tipe interaksie te hê waarvan hy hou, en voel veral die agterste mense word dan afgeskeep.

Hy hou egter wel van die fees.

“Die restaurante is goed. Die weer speel saam.

“Die sale is deesdae goed ingerig en daar word goed na kunstenaars omgesien,” sê hy.

Hy besluit nog of hy volgende jaar weer fees toe kom.

“Ek het geen rede om te sê ek wil nie terugkom nie. Dit hang af of ek voel ek wil speel.