PORT ELIZABETH. – Môre vier sy haar 104de verjaardag, maar met die uitsondering van ’n hoofpynpil af en toe het mev. Hannie Nice nog nóóit ’n pilletjie van enige ander aard vir siekte geneem nie.

“Vandat ek hier werk, was sy nog nie één dag siek nie. Maar sy vra so nou en dan vir ’n wit pilletjie – dan weet ons sy soek ’n Panado.”

Só sê me. Marie Mostert, ’n assistentverpleegster wat al 30 jaar by Huis Genot in Algoapark werk. Dít is ook die tuiste wat tannie Johanna (Hannie), al sedert 1993 ken.

Dié tehuis kry alles vir tannie Hannie se partytjie op die oomblik in orde.

Laas toe hier só groot makietie gehou is, was 25 jaar gelede toe een van die inwoners 102 geword het. Tot dusver is tannie Hannie die oudste inwoner wat Huis Genot al gehad het.

Maar omdat tannie Hannie so sukkel om te hoor en praat, lyk dit of die voorbereidings haar nie juis aangaan nie.

Met Die Burger se besoek gister moes Mostert kort-kort haar kop styf teen dié van tannie Hannie hou sodat tannie Hannie kon hoor wat gesê word, of Mostert kon hoor wat tannie Hannie fluister.

“Ag, sy is op haar eie manier baie grapperig, maar sy praat net wanneer sy wíl praat en sê ook net wat sy wíl sê,” vertel Mostert.

Die inwoners en personeel van Huis Genot is soos een groot familie, vertel Mostert, en tannie Hannie is natuurlik een van die gunstelinge onder die senior burgers én werkers.

Sy het volgens die tehuis se inligting net een seun, mnr. Eric Nice. Hy en sy vrou, Merle, woon in Engeland.

“Hy bel gereeld en stuur gereeld vir haar blomme; hy is ’n goeie seun.

“Hy het laat weet dat hulle ongelukkig nie vir haar verjaardag hier sal kan wees nie, maar hy sal wel later vanjaar kom kuier,” het Mostert gesê.

Toe sy egter vir tannie Hannie vra hoe dit met Eric gaan, het tannie Hannie bloot gemompel: “Ek ken hom nie.”

“Ag, moenie worry nie,” het Mostert gesê, “sy praat maar so deurmekaar, maar sy herken hom tog as hy vir haar kom kuier.”

En net voordat tannie Hannie besluit het sy het nou genoeg van die onderhoud gehad en haar rolstoel begin stoot as ’n teken, het sy nog één ding gehad om te sê: “As jy só oud wil word, moet jy darem ’n tjalie dra,” het sy by monde van Mostert gesê.