’N ROMANTIKUS, ’n briljante skrywer, ’n musikant, ’n akademikus, ’n digter – die woorde van diegene wat die ontslape Britse regisseur ­Anthony Minghella geken het.

Minghella is Dinsdagaand op 54-jarige ouderdom in ’n Londense ­hospitaal dood weens komplikasie ná ’n operasie vir kanker van die ­mangels en nek, het sy agent, Leslee Dart, gesê.

Hy het erge bloeding opgedoen en sy lewe kon nie gered word nie.

Die bekroonde rolprentmaker was die seun van Italiaanse ­ouers (sy pa was ’n roomysmaker), Carolyn Choa se man, en pa van twee volwasse kinders, Max en Hannah. Hy het op die Isle of Wight groot­geword en drama aan die Hull-universiteit in Noordoos-Engeland gestudeer.

Uiteindelik het Minghella ’n meester-filmmaker geword wat die aansien van akteurs én regisseurs geniet het. Sy loopbaan in kinematografie het hy as ’n draaiboekredakteur vir ’n TV-sepie in die 1980’s begin.

Hy het homself in die televisie­bedryf opgewerk, en later selfs begin skryf en só in 1984 die London Theatre Critics-toekenning vir ’n belowende skrywer gewen vir A little like ­drowning. Ander toekennings het gevolg, en in 1991 het hy sy deurbraak gemaak met Truly, Madly Deeply, ’n rolprent wat hy vir die BBC geskryf en geregisseer het. Dit is op die kringloop gewys en het ’n Bafta-toekenning vir beste draaiboek gewen.

In 2003 is Minghella aangestel as hoof van die Britse Film-instituut, die liggaam wat rolprente meer toeganklik vir die publiek maak. Twee jaar ­later het hy sy eerste opera op die planke in Londen gebring.

Ten tyde van sy siekte was hy besig om te werk aan die verfilming van ’n verwerking van Alexander McCall Smith se roman The No. 1 Ladies’ ­Detective Agency. Dit sou Sondag op die BBC gewys het.

Gordon Brown, die Britse eerste minister, wat ’n vriend ­Mighella was, het gesê hy is “baie hartseer”.

“Minghella was een van Brittanje se grootste kreatiewe ­talente. Ons sal hom baie mis.”

In sy reaksie het die vervaardiger David Puttnam aan die BBC gesê: “Hy was ’n wonderlike man – gaaf, ’n briljante skrywer, ’n uitstekende regisseur.”.

Minghella se vriend en kollega Sydney ­Pollack het hom beskryf as ’n realistiese romantikus. “Hy was ’n digter, gedissiplineer deur die werklikheid, ’n aka­demi­kus van opleiding, ’n musikant van nature, ’n kompulsiewe leser van gewoonte, en vir die meeste ’n opgeruimde, sagte siel.” The English Patient – die romantiese oorlogdrama met Ralph ­Fiennes, Kristin Scott Thomas en ­Juliette ­Binoche – het in 1997 aan Minghella ’n Oscar besorg vir beste regisseur, asook ’n benoeming vir beste aangepaste draaiboek. Die ­rolprent het nege Oscars verower, waaronder vir die beste rolprent en beste byspeler vir Binoche.

Drie jaar later het hy ’n tweede ­Oscar-benoeming gekry vir sy aan­gepaste draaiboek van die riller The Talented Mr Ripley, waarvan hy ook die regisseur was. Hy het ook die 2003-drama Cold Mountain geskryf en geregisseer.

The English Patient, gegrond op die skrywer Michael Ondaatje se roman, was ’n onverwagte wêreldsukses. In ’n onderhoud destyds met Reuters het Minghella gesê hy het gesukkel om geld te kry om dié fliek te maak.

“Dit het glad nie belowend gelyk nie: ’n Europese rolprent oor ’n man wie se oorlogherinneringe by hom spook; goeie akteurs, maar geen sterre; en ’n regisseur met min ondervinding. Dit was verstaanbaar dat mense (in Holly­wood) nie daarin ­geglo het nie. Maar hulle was almal verkeerd.” – Reuters